12-12-2018
O día de hoxe comezou coma todos os demais. Cheguei
un pouco antes para comentar con Ángela o plan do día. Así que tocou a sirena,
saímos ata a porta para recoller aos nenos e nenas. Ao igual que todos os días,
eu ía diante na fila e Ángela detrás. Segundo ían entrando en clase recordáballes
que foran quitando as chaquetas e que deixaran a mochila na súa cadeira.
A asemblea desenvolveuse coma todos os días,
sen ningunha novidade salientable. Seguimos todas as rutinas xa marcadas. Durante
esta, veu a clase a nosa compañeira Yemile, pois quería ver como fixeramos as
boliñas de nadal coas fotos dos nenos e das nenas. Expliqueille e mandeille o vídeo
de onde quitara a idea. Cando me volvín incorporar a asemblea, era o momento de
mirar o libro de Popi vén á casa,
este é o libro que levan os nenos e as nenas xunto coa mascota e no que as súas
familias explican o que fixeron durante a fin de semana. Tiñamos esta tarefa
pendente dende antes da ponte, pois a nena a que lle tocou levalo estivo varios
días enferma e non o puidemos ler antes. Unha vez que limos o que fixera e que
a nena lle foi ensinando as fotos aos seus compañeiros e compañeiras, levamos o
buzón que fixo Ángela para o centro da asemblea. Ensinámoslles as cartas que
había dentro e explicámoslles que terían que colorealas por fora e, unha vez
rematado, terían que debuxar o regalo que querían por dentro. Así que ían
rematando escribiamos nós ao lado que era o que querían. Había de todo: coches,
motos, “un pulpo de muchos colores”, roupa nova, un semáforo... Despois de escribirlles
o nome do obxecto que querían dobramos as cartas. Unha vez que todos tiñan
rematado, fóronse levantando segundo os íamos chamando, e metían a carta no
buzón.
De seguido, explicamos que íamos xogar por
recunchos, pero hoxe podían ir ao que quixeran. Isto fixo que moitos se sentisen
perdidos e preguntaban a onde tiñan que ir, outros moitos esperaron sentados na
súa cadeira a que lles mandaramos facer algo pero, a inmensa maioría, correron
para ser os primeiros no seu recuncho favorito: xogo simbólico, construcións,
coches...
O feito de que se sentisen así recordoume a un conto co
que traballamos o ano pasado na materia de Educación Visual e Plástica: Flor
roja, tallo verde. Este conto fai unha reflexión sobre como moitas veces
coartamos a capacidade de decisión e de imaxinación dos nenos e das nenas sen
darnos conta sequera, e de que isto repercute á larga, pois cando, nun momento
puntual, lles damos esa capacidade decisoria para que decidan por eles mesmos
séntense perdidos sen saber que é o que teñen que facer.
A pesar de darlles esta liberdade de decisión,
fomos chamando de 5 en 5 nenos e nenas, máis ou menos, para que, no espazo
dedicado ao recuncho de plástica, foran pintando os sobres para que levaran
para casa a boliña de Nadal. Para isto, usamos cores “frías” azul escuro, azul
claro e branco e collemos esponxas con formas de lúas, nubes e estrelas. Unha vez
que remataban o seu sobre, limpaban as mans cunha toalliña húmida e viña o
seguinte neno ou nena. Así que todos remataron seguiron xogando un anaquiño polos
recunchos, aínda que non moito, pois a hora do recreo estaba cerca e queríamos
ensaiar un pouco antes de saír.
Unha vez que os deixamos fóra, como non nos
tocaba garda, Ángela foi facer unhas xestións e eu quedei pasando esta primeira
metade do día á miña libreta. Cando rematou veume buscar e fomos tomar un café.
Neste momento topeime con Carlota e estivemos comentando, a grandes trazos, as
nosas experiencias nestas semanas e a mágoa que nos dá que esta sexa a última
semana.
Así que tocou a sirena saímos recoller aos nenos
e nenas. Coma todos os días, o tren para entrar custa algo máis que o da saída.
Todos se sentaron e, quen o necesitou, foi ao baño. Fun pasando co xel para lavar
as mans e, unha vez limpas, xa poden quitar a súa merenda da mochila. Hoxe despois
da merenda xogaron coa plastilina, pois tiñan clase de TIC a continuación e non
nos dá tempo a facer ningún outro traballo, pois hai a moitos nenos e nenas que
lles segue a custar moito o momento da merenda.
Mentres que os nenos e as nenas quedaron en
clase coa profesora de informática, Ángela e eu levamos para a pequena sala de
profesores que hai case enfronte da aula o material que foron facendo os
pequenos e pequenas todo este tempo e tamén os sobres e as boliñas. Escribimos en
todos os sobres Bo Nadal! E metemos a boliña correspondente dentro. Despois,
fomos ordenando os traballos dos nenos e das nenas, debuxos, fichas de grafo –
motricidade, lecto – escritura... e as colocamos nas súas carpetas.
Cando volvemos para clase, mandámoslles que fosen
buscar o seu caderno. Tiñan que facer unha ficha que consistía en sinalar
aquelas partes do seu corpo que facían ruído. Para isto, aparecían tres imaxes:
unhas mans aplaudindo, unha boca e os ollos. Puxeron un gomet na boca e outro nas mans aplaudindo. Segundo ían rematando, pechaban
o caderno e o gardaban no casilleiro. Despois, regresaban á súa cadeira a desabotoarse
e quitar o mandilón, unha vez fora e coas mangas ben colocadas poñían a
chaqueta e se intentaban abrochar. Cada vez máis dan posto as cremalleiras sós,
tamén cada vez máis dan posto a mochila (e que quede do dereito). Puxemos música
e Ángela e eu fomos metendo os sobres coas boliñas de Nadal nas súas mochilas.
Cando foi hora, fixemos a fila dos nenos e das nenas que quedan a comer no
comedor e, así que marcharon, fixemos a fila dos que imos comer a casa.
Moitos nenos e nenas, xa na porta, lles
comentaban aos pais e nais que os viñeran buscar o que levaban e case todos
quixéronllo ensinar xa na saída. Moitos familiares xiráronse para expresarnos
que lles encantaban. Dá gusto ver a cara de felicidade dos nenos e das familias
ante o noso traballo!
Outro día máis que se acaba... e xa só quedan
dous máis para a catarse!
