Archivo del blog

lunes, 5 de noviembre de 2018

Primeiro día!


Hoxe foi o meu primeiro día de prácticas, o cal comezou as dez menos cuarto, onde a directora me acompañou a coñecer a parte do persoal do centro escolar, posto que o centro xa o coñecía.

Polo de agora non temos moi claro o meu horario, pero irei rotando polas aulas de tres, catro e cinco anos, segundo as mestras o vexan oportuno.

Ás dez chegaron os nenos e fomos á clase, durante a mañá estiven cos nenos de catro anos. Ao chegar á clase comezou a súa rutina diaria. Quitamos os abrigos, colocamos as mochilas no seu sitio, igual que a carpeta e a merenda, e puxemos os mandilóns. A profe escolleu un delegado, quen tivo que revisar os nomes dos nenos, chamándoos a medida que ían saíndo de forma aleatoria nuns papeliños, se estaban na clase ían ao debuxo do cole e sentábanse na zona de asamblea, pero se faltaban, ían ao debuxo da casa. Ao rematar, contámolos, cantos nenos faltaban por un lado, e cantas nenas polo outro, e ao final, sumámolos para saber cantos compañeiros e compañeiras faltaban en total. Cun xiz, escribiu no chan, coa axuda da mestra, o número de xente que había na aula (17) e os que faltaban (5).

De seguido, colocamos o calendario de novembro, de xeito que o encargado debía tachar os días anteriores e rodear o actual, mentres que noutro en branco, debía escribir o número de día no que estabamos. Tamén debía colorear unha raíña no cadro do tempo que facía, neste caso a choiva, co que ao final do mes fan un reconto do tempo que fixo. Na asemblea, tamén  completamos o tren da semana, que ten un vagón por cada día, relacionado coas cores. O vagón do luns é de cor vermella e tivo que pegarlle o nome do día e o das especialidades que tiñan nese día, neste caso relixión e inglés. Por último, a profe mostrounos un libro no que aprendemos cousas sobre o embarazo e vimos as fotos que trouxo unha nena de cando estaba na barriga da súa nai e de cando naceu. Xa que están tratando o tema do corpo na aula.

A maior parte a clase marchou coa profe de relixión, mentres que dous nenos e unha nena quedaron na aula. Con eses tres alumnos xogamos ao dominó e, despois, foron xogar cos camións e os coches. Mentres tanto, a mestra foi comentándome algúns aspectos da súa forma de traballar, que foi demostrando ao longo da xornada.

A continuación, voltaron o resto dos rapaces e rapazas, e comezamos coa merenda, hoxe tocaba unha peza de froita. Cabe destacar que todos a comen bastante ben, excepto unha rapaza, a quen non lle gusta nada a froita, o que fixo que despois do recreo esta seguise un pouco coa merenda antes de incorporarse co resto da clase.

O recreo foi no interior do centro, posto que as condicións meteorolóxicas non eran óptimas para saír ao patio. Polo que o alumnado de infantil foi a unha aula, na que estiveron cantando cancións e vendo vídeos. Durante o mesmo, outras mestras invitáronme a subir á aula de profesores, onde foron moi cordiais.

Ao regresar do recreo, a nena estivo un pouco máis coa merenda, pero seguiu sen comer nada, polo que gardou todo e foi xogar. A mestra repartiu quen ía para cada recuncho, había tres: o do xogo simbólico, onde xogaron cos bonecos e cunha cociña de xoguete; o dos puzzles, onde tiñan diversos puzzles e xogos de mesa (como o dominó ou un ábaco con láminas nas que contar animais de diferentes cores); e o de plástica, no que picaron cun punzón o contorno da súa cara e xogaron con plastilina.

Para rematar, despois de recoller todo e ir ao baño por turnos, destacando a súa autonomía para facelo sos, sentáronse cada un no seu sitio e cantamos dúas cancións sobre o corpo. Finalmente acompañámolos ata o comedor escolar á unha e media.

Pola tarde, ás tres, comezamos a clase cos nenos de cinco anos. Estes rapaces e rapazas tiveron que rematar cada un a súa noticia de fin de semana, é dicir, un debuxo sobre algo que fixeron nestes días sen cole e escribir un título para ela. Segundo ían rematando esta tarefa, a profe ía asinándolles un recuncho dos catro posibles. Recuncho do xogo simbólico, similar ao da clase de catro anos; das construcións, onde xogaban con pezas de encaixe; dos animais, onde tiñan diversos animais de xoguete como crocodilos, osos ou dinosauros; e o de plástica, onde xogaron con plastilina. Mentres xogaban, a mestra mandounos por recunchos prepararse para marchar, é dicir, quitar o mandilón, gardar as cousas na mochila e poñelo todo no seu sitio para pillalo despois xunto coa chaqueta. Á vez, a mestra máis eu fomos preparando uns cordeis que utilizará todo o cole na celebración do magosto.

Antes de marchar, recolleron os recunchos e puxeron a chaqueta máis a mochila e sentáronse para unha pequena asemblea antes de irnos. Nela, recordamos quenes eran os donos de varios contos que tiñan na clase, e decidiron se estes os querían levar xa para a casa ou preferían deixalos un pouco máis na clase. Un deles quería levalo pero dixo que antes quería lelo ao resto da clase, mostrándonos as imaxes e inventando el un pouco a historia en relación ao que alí aparecía, posto que non sabe ler. Finalmente, marchamos en fila uns ata a entrada onde suben ao autobús e o resto ata o patio onde os recollen para marchar á casa.

En definitiva, foi un día entretido, no que comezo a ver realmente no que consiste esta profesión. Ademais, penso que a posibilidade de estar en contacto coas tres idades será moi positiva, posto que se pode ver realmente como evoluciona a súa aprendizaxe.

Mi primer día en el colegio La Salle

Hoy empezamos nuestra etapa de Practicum I. En mi caso, en el colegio La Salle en Santiago de Compostela. Tengo la suerte de realizar las prácticas en el mismo colegio en el que estudié tanto mi etapa de infantil, como primaria, como la E.S.O., por lo que tanto el centro, como profesores y dirección me son conocidos.
Llegué al centro a las 9.00 am donde me dirigí a la recepción para avisar de que era la nueva compañera de prácticas de Educación Infantil. Resultó ser que la que es la tutora de la clase en la que voy a estar de prácticas, es ni más ni menos que la profesora que, tiempo atrás, me dio a mi misma clase con 4 y 5 años. La profesora me encontró y reconoció en la recepción, sin embargo tenía que esperar a la jefa de estudios de la etapa de Infantil. En la breve reunión con la jefa de estudios, nos pusimos un poco al día sobre los cambios en el centro en todo el tiempo que he pasado fuera de él, y sobre el aula que tendría con la profesora Pili en el aula de 3 años C.
Tras la reunión, la jefa de estudios me acompaña a dicha aula, y a las 9.25, hora en la que los niños comienzan a entrar, ya estaba con ella preparada para iniciar esta etapa.
Tardamos sobre una hora en trabajar la rutina de todas las mañanas, la cual incluye: dejar abrigos y bolsas de la merienda en el colgador a la puerta del aula, coger cada uno su mandilón y ponerlo, entrar en el aula y colocarnos cada uno de pie tras su silla. Una vez colocados todos, comienzan a buscar, en la pared de los nombres sus respectivos nombres, y los llevan a la mesa para, una vez cogidos todos, volver a colocarlos. Tras esto nos levantamos y nos ponemos en la alfombra para hacer la asamblea, en ella ponemos en la pared que día es hoy y qué tiempo hace.
Pasamos a escoger a los "jefes de mesa", que van rotando siguiendo la lista de clase, y acto seguido escogemos a "dos maquinistas", que serán los encargados de encabezar las filas para hacer cualquier desplazamiento fuera del aula ese día. Hablamos entre nosotros un poco y nos sentamos cada uno en su silla.
Entonces la profesora me presenta a los niños, los cuales me reciben con los brazos muy abiertos y de una forma muy cariñosa. Para cuando hemos terminado las rutinas, debe dar comienzo la media hora de clase de inglés con la profesora Paula, momento que mi tutora y yo nos tomamos para entregar el papeleo pertinente, y comentar un poco como funciona el aula y como se desenvuelven los niños.
A la vuelta al aula, recibimos una visita muy especial, ya que hoy 5 de noviembre, comienza el proyecto acerca de las manos, por lo que visita el aula ni más ni menos que un mago que realiza diversos trucos con las manos. Cuando despedimos al mago, hablamos de lo que había sucedido y nos dio la hora de la merienda. Cada niño se levanta a por su bolsa de la merienda, y debe dejar los papeles que haya dentro para la profesora encima de su mesa, en orden. Comienza la merienda, son encargados de su propio orden y limpieza en su trozo de mesa, y de recoger al terminar. La merienda está amenizada con diversas canciones de cantajuegos para los que vayan terminando. Tras la merienda viene el momento del recreo. Para llegar al patio los niños deben ponerse en dos filas, siguiendo a los maquinistas. Los maquinistas son guiados por la profesora, la cual, para mantener la calma, va cantando la canción "debajo de un botón"con los niños en un tono muy bajo. 
Hoy hemos estado en el patio cubierto del colegio, por el mal tiempo, donde junto al resto de clases de tres años, los niños han jugado y corrido por él.
A las 12.00 debemos volver a las aulas, por lo que retomamos las filas guiadas por los maquinistas, la canción del botón, y volvemos al aula.
Esta vez comenzamos de forma directa las formas geométricas, más específicamente el círculo. En la PDI, identificamos objetos cuya forma es circular, y las comentamos entre todos. Tras esto pasamos a los cuadernos de actividades donde tenemos la misma hoja que la pantalla de la PDI pero en físico. Nuestra tarea es la de repasar los bordes de los objetos circulares de la hoja, de forma lenta y efectiva para así practicar también a coger los rotuladores de forma correcta, lo que ellos conocen como "boca de cocodrilo y dientes atrás". Tras realizar esta tarea con ellos, pasamos a la siguiente parte, pintaremos por dentro de la forma que acabamos de repasar. Tras esta actividad, que nos ha llevado bastante realizar, pasamos a jugar con diferentes formas de mano de la plastilina. Juegan de forma libre con ella mientras nosotras preparamos el aula para la última actividad antes de irnos a comer. Cuando lo tenemos preparado, los encargados de mesa recogen la plastilina y la colocan en su sitio. Nos sentamos en la alfombra para comentar lo que hemos hecho y, entre todos cantamos diversas canciones, con imágenes de fondo en la PDI. Tras esto comienza la rutina para hacer las distintas filas que deben hacer los niños "actividad", "casa", "autobús","comedor", a según a donde vaya el niño a comer. 
Con las filas preparadas, las encargadas de comedor y de actividad vienen para llevarse sus respectivas filas,  y la profesora y yo llevamos a los niños a la puerta con sus padres o a la dársena, donde están los autobuses. Aquí termina la mañana.
Volvemos al aula a las 15.25, volvemos a repetir las rutinas de abrigos y mandilones de los niños que se han ido del centro para comer. Ahora por la tarde todo es más tranquilo y lento, ya que ya están más cansados y más tranquilos con mi presencia.
Tras una canción inicial, pasamos a escuchar en la PDI un cuento guiado, acerca de la temática del proyecto "las manos" cuyo protagonista es un mago. También tenemos el cuento en físico para cada niño, por lo que tras escucharlo 2 veces, una en la PDI, y otra de la voz de nuestra profesora, pasamos a que los niños trabajen con él, lo conozcan, exploren las imágenes, etc.
Una vez observado el cuento a fondo, pasamos a trabajar sobre él. Cada alumno tiene su propio cuaderno sobre el proyecto, y comenzamos la primera página, donde hay una chistera de un mago y debemos pegar las distintas manos con forma de animales que salían en el cuento.
Tras esto pasamos a experimentar y jugar con las figuras de los animales entre todos en la alfombra.
Para terminar comenzamos con las rutinas para irnos, primero de todo recoger los juguetes que acabamos de utilizar, tras esto entregarles la merienda a aquellos que les corresponda, comenzamos a quitar mandilones, poner las sudaderas y las chaquetas. Entre idas y venidas al baño, poner las sudaderas, quitar mandilones, se hace mucho más larga que cualquier otra, ya que los niños ya están cansados y no tienen tanta energía ni están tan atentos a tus indicaciones. Cuando están todos vestidos y colocados en la alfombra, ponemos 2 cuentos rápidos en la PDI, en el último, los niños que se tienen que ir a ludoteca o a actividades son llevados por la profesora, mientras yo me quedo en el aula con el resto. Por último los niños que se van en autobús o los vienen a buscar, vuelven a ser acompañados a la puerta por nosotras.
Y así ha sido mi primer día en el colegio en este primer practicum, ciertamente considero que no cambiaría nada de poder hacerlo, ya que he estado todo el día como se suele decir "en una nube", ha sido un día intenso y lleno de emociones pero muy gratificante, y me he sentido realmente cómoda ya no solo en el aula, sino el en centro en general.

Primeiro día!

Hoxe foi o meu primeiro día no Centro de Educación Infantil Dolores Ramos (Colexio Peleteiro). Como me indicara a directora a semana pasada, acudín ao centro 15 minutos antes para que me ensinase as instalacións e me presentase ao equipo docente, principalmente á miña titora. Unha vez realizadas as presentacións, agardei na aula a que chegasen todas as nenas e nenos. Estes son acompañados polos pais/nais até uns armarios que se sitúan fóra da aula, onde deixan as mochilas e abrigos e colocan o mandilón (hoxe, ao ter psicomotricidade, o alumnado ía en chándal polo que xa non puxeron o mandilón).
A clase que me tocou é a de cinco anos (5 B). Aínda así, a titora desta clase é co-titora de 5 A, polo que estiven con alumnado de ambas clases (sitúanse xusto ao lado). Isto débese a que é un centro plurilingüe e teñen boa parte do día en inglés.
Unha vez que chegaron todos, a mestra presentoume aos nenos e a unha mestra de apoio que ía estar na aula.
A primeira actividade que lles tiña proposta partía dunhas carpetas que tiñan que coller. Cada un tiña a súa e nelas había diverso material como contas de plástico, tarxetas con números, unha cinta métrica, imáns con diferentes figuras xeométricas... Primeiro, os nenos exploraron o material. A continuación, sacaron a cinta métrica da bolsa para ver como era. Despois, sacaron as tarxetas cos números 7, 8 e 9 (xa que os demais xa os traballaran en cursos anteriores), e a mestra debuxoulles unhas frechas que debían seguir cos dedos para saber como se escriben. Despois, tiveron que sacar os imáns e repartímoslles unhas pizarras magnéticas onde debían representar certas figuras que había no encerado (unha persoa, un castelo…).
Ao rematar, gardaron a carpeta e sentáronse no chan a modo de asemblea. A mestra sacou o nome da que sería a maquinista esta semana e ela foi a encargada de colocar as fotos dos que non estaban na clase no mural da casa. Ademais, entre todos dixeron o día de hoxe e os demais días da semana. A continuación, dixeron os meses do ano e a mestra puxo na pizarra dixital unha canción que falaba deles.
Sentados a modo de asemblea, a mestra comezou a falar da letra “I”. Unha vez que explicou os distintos traxes que esta pode levar e como se escribe na pauta que eles teñen, os nenos sentáronse e tiveron que escribir cun rotulador o I maiúsculo e minúsculo. Ademais, entegoulles unhas fichas onde deberían repasar ambas íes, escribir o nome  “iguana” e colorear o seu correspondente debuxo. Cando remataron esta actividade xa era hora do recreo polo que as nenas e nenos baixaron ao patio interior. Había alumnado que levaba merenda mais no patio había cartóns de leite, galletas e froita para quen quixese merendar. Neste intervalo de tempo eu estiven na sala de profesores xa que non lle tocaba patio á miña titora.
Unha vez rematado o recreo a miña clase (5 B) quedou no patio para ter psicomotricidade e eu subín á aula con 5 A. Foi estraño xa que xa me acostumara á outra clase e comezaba a aprender os nomes, polo que foi como comezar de 0.
Á volta do recreo a mestra púxolle unha canción e os nenos tumbáronse no chan boca arriba, mentres a mestra lles daba instruccións como estirar as pernas, pechar os ollos, por as mans no peito, respirar profundamente… Unha vez feito este exercicio de relaxación a mestra comezou a explicar a letra “G”. Para isto apoiouse no País das Letras, pondo un vídeo, un conto, etc. Despois, entregoulles unhas fichas onde aparecía a letra G (a bibliotecaria) e algúns obxectos que se escriben con esta letra (gorro, guante, gafas…). Os nenos deberían poñer o nome dos obxectos debaixo (para isto apoiábanse na pizarra dixital xa que nela aparecían ditas palabras). Ao rematar esta actividade era hora de saír así que os nenos que van ao comedor baixaron a el e eu acompañei aos que comen en casa á porta.
Ao volver pola tarde seguimos traballando coa letra G a través dunhas fichas onde debían pintala, repasala e copiala. Unha vez que remataron, a mestra procedeu a contar un conto que unha das alumnas trouxera a semana pasada. Para rematar a xornada da tarde, veu a mestra de música á aula. O que fixo foi contar dous contos acompañados de cancións e, ademais, trouxo a clase uns tubos chamados Boomwhakcers que facían o sonido das notas da escala musical se eran golpeados contra o chan.
Despois da clase de música xa era hora de recoller polo que os nenos saíron pouco a pouco ao armario do corredor para vestirse, ademais de coller unha mazá para a merenda antes de saír.

En conclusión, a miña labor foi maioritariamente de observación, xa que as actividades propostas eran explicadas pola mestra. Aínda así, eu ía polas mesas mentres realizaban as tarefas (a maior parte do tempo) para resolver dúbidas e axudar, até o punto de que moitas veces xa eran os nenos quen me chamaban.
Foi un día cansado pero emocionante. Penso que vou aprender moito nas 6 semanas que teño de clase e considero que é un privilexio poder estar en contacto con dúas clases diferentes xa que a pesar de ter todas a mesma idade, existen grandes diferenzas dun grupo ao outro.

5/11/18 Primer día, primeras impresiones

Primer día de practicum, nuevas experiencias y nuevas emociones. Esta mañana me desperté ansiosa por ver que me deparaba esta nueva aventura, con ganas de empezar, pero a la vez temerosa.
Comenzamos la jornada a las 10 de la mañana en la Escuela Infantil Breogán teniendo una reunión con la directora. Mientras hablábamos con ella, recalcó que llevaban varios años sin recibir alumnas de prácticas por lo que las docentes también estaban ansiosas y deseosas de vivir esa experiencia. Mientras estábamos en su despacho pasaban padres, abuelos y profesoras saludándonos alegremente cuando nos veían. Me sorprendió y agradó a partes iguales la alegría con la que nos recibían ya que, en ocasiones, los docentes son un poco reticentes a la hora de añadir a alguien nuevo a sus aulas de esta manera.
Después de indicarnos nuestro horario y el aula en la que estaremos la mayor parte de tiempo, procedió a enseñarnos las instalaciones, a explicarnos ciertas medidas de seguridad (como lo son las puertas), y a presentarnos a cierto personal del centro que nos íbamos encontrando a nuestro paso.
Una vez terminado este tour, la directora, muy amablemente, me condujo hasta mi aula, el aula 1 de 2 a 3 años. Me tocaba estar con los mayores. Tan pronto como entré en el aula me encontré a la profesora sentada con los niños en asamblea, por lo que a mi llegada se interrumpió para que conociera a mi tutora, y a los niños que me miraban expectantes y desconfiados a la vez. Una vez hechas todas las presentaciones y de intentar acordarme de los nombres de los 13 niños que estaban ante mí, la tutora empezó a pasar lista. Tenía dos cartulinas con un dibujo de una casa y con un dibujo de la escuela, y con fotos de los niños para cambiar de un dibujo a otro según si los niños habían venido ese día a clase o no.
Al poco de terminar la asamblea entró el profesor de inglés ya que tanto lunes como miércoles tienen clase de inglés. Durante esta clase intenté integrarme lo máximo posible, pero al ser justo nada más entrar, al principio fue un poco difícil, pero al final tanto el profesor de inglés, como la tutora, como los niños y yo terminamos cantando y bailando todos juntos, saltando y tirándonos por el suelo, ¡menudo comienzo de practicum!
Entre actividad y actividad, la tutora me iba explicando un poco de cada niño, en la asamblea ya había percibido a aquellos niños que son más extrovertidos y a aquellos que son más tímidos, y también me explicó algunas circunstancias personales de ellos (control de esfínteres, problemas de salud, circunstancias en asa, etc.). También me comentó algunos proyectos que tenía en mente (trabajar las distintas tipologías de familia, violencia de género, etc.) y cómo le gustaba organizar sus aulas en cuanto a horario.
Por lo que pude observar, muchos niños están en esa etapa egocéntrica en la que quieren todo para ellos, pude comprobarlo con algunos niños que iban a quitarle el juguete al compañero, y a empujarlo de paso. Ante estas situaciones tanto la tutora como yo teníamos que estar muy atentas ya que eran bastante frecuentes, sobre todo en la hora de patio que tuvieron, se peleaban por las pelotas, por las motos y por cualquier juguete/objeto/columpio que estuviese ocupado por alguien más.
Después de este recreo, por así decirlo, entramos en el aula y como venían muy excitados, procedimos a contar un cuento. Para esto, algo que me gustó mucho, cada niño se turna para leer el cuento (siempre y cuando sea uno que ya se sepa casi de memoria), y lo mismo pasa con las canciones. La tutora repartió instrumentos para cada personita en ese aula, incluidas nosotras, e íbamos inventando melodías para la canción que cantaba el niño que tenía el micrófono en ese momento.
Una vez terminado este jolgorio, continuamos con una relajación, nos tumbamos en la colchoneta con los niños mientras sonaba Vivaldi de fondo, y observábamos las estrellas, puntos y distintas formas que se proyectaban en el techo a través de un láser. Me sorprendió ver lo distintos que son algunos niños, mientras unos casi al final de la actividad ya se levantaban, otros se estaban quedando prácticamente dormidos.
Cuando terminamos todo esto ya tocaba la hora de la comida por lo que la rutina que seguían era sentarse en frente del grifo mientras le íbamos dando de beber a los niños, usar el orinal aquellos niños y niñas que estaban aprendiendo a controlar los esfínteres, lavar las manos y poner el mandilón. A la hora de poner el mandilón era todo un caos, mientras intentabas ayudar a varios niños con el mandilón, tenías a otros niños intentado salir ya por la puerta para ira al comedor, otros que estaban en la otra esquina de la clase desordenando todo lo que previamente habían ordenado, por lo que todo era un desbarajuste, y me hace preguntarme cómo hace cuando es ella sola, ya que si cuando somos dos todo se descontrola, no quiero ni imaginarme cuando es solo una persona.
Durante esta primera jornada de mañana ya experimenté lloros de aquellos niños que se acordaban mucho de sus madres y se querían ir a casa, lloros de aquellos niños que se hacían daño, lloros de aquellos que eran empujados, ¡y hasta de aquellos que empujaban!, acabé con el jersey y los pantalones llenos de lágrimas ajenas. También experimenté los primeros pañales cambiados y los primeros orinales que limpiaré durante este practicum.
Un detalle que me sorprendió fue el hecho de que, a pesar de que varios niños estuviesen llorando a la vez, no tuve esa sensación de superarme la situación, me sorprendió la calma con la que llevé todo y que en todo momento estuve súper tranquila, pensaba que ante estas situaciones en las que ocurren tantas cosas a la vez que no sabes a cuál atender, iba a desesperarme un poco más.
Una vez terminada esta jornada de mañana, que duró hasta la 1, me reuní con las compañeras que me acompañan en esta escuela e intercambiamos opiniones, experiencias y sentimientos, encontrándome representada con lo que me contaban.
A las dos entramos a la jornada de tarde. Una vez cambiadas, me encontré sin nada que hacer ya que los niños del aula en la que estaba se encontraban todos durmiendo, y eran muy poquitos, por lo que me metieron en el aula 0-1. Nuevos niños, más pequeños y nueva profesora con la que estar durante esas horas restantes.
Durante las dos primeras horas no tuve mucho que hacer, algunos niños se estaban quedando dormidos, pero había tres niños que ya se habían despertado, por lo que, mientras no despertaba el resto, me puse a jugar con ellos. Al principio alguno estaba receloso, pero al poco ya buscaban que les cogiera en el colo.
Lo único a destacar de la tarde fueron las meriendas y que algunos niños estaban con dolores de dientes y se hacía algo duro, eran niños que no usaban chupete ni tenían algún mordedor frío que les aliviara algo, aunque fuese un poco, ese dolor. Durante las meriendas fue una mezcla, había niños que comían las papillas de fruta como si fuesen un saco sin fondo, y otros niños que no comían casi nada. Para los niños a los que les dolían los dientes era un suplicio merendar, de hecho, casi no comieron nada.
Lo que me gustaría destacar de esta segunda parte es el cariño y la confianza que cogieron los niños. Te buscaban seguido, cuando les venían a recoger al aula para irse a casa se despedían muy efusivamente, u cuando me tuve que marchar, uno de los niños no quería bajarse de mi colo.
A modo de primera impresión, fue muy agradable, me sentí muy cómoda con mi tutora, con el aula asignada, los niños y con las otras aulas por las que pasé. Lo que básicamente hice fue ayudar a las profesoras con todo aquello que necesitaban, vigilar a los niños mientras ellas no estaban, ayudar en los conflictos, a recoger, a reordenar el aula para nuevas actividades, ayudar en temas de higiene y un largo etc.
A pesar de ser una jornada extenuante, mañana me levantaré con ganas de retomar esta aventura que me espera durante todo un mes.

Mi primer día!

Al fin llegó el día esperado, después de una noche casi sin dormir, desperté antes de la hora deseando llegar ya a mi escuela. Me levanté y me preparé rápido, llegando a la escuela 20 minutos antes de mi hora de entrada.Escogí una escuela de infantil de Meixonfrío de 0 a 3 años, ya que quería probar la experiencia desde los más pequeños. Entré de lo más nerviosa en la escuela preguntando por la directora, mientras veía a todos aquellos pequeños como entraban y realizaban una rutina que consitía en coger su foto y ponerla dentro de una escuela, significando esto que estaban en la escuela y finalmente deberían poner su foto en una imagen de una casa hasta el día siguiente. Cuando llegó la directora, pasé a la sala de profesores, dónde me explicó como sería la planificación de los próximos días. La escuela cuenta con 9 aulas, por lo que mi tutora ha organizado los días para que pueda estar en todas las aulas y experimentar así con diferentes edades y profesores con distintas metodologías.Después de esto me enseñó las instalaciones y me presentó a algunos de los profesores,finalmente me asignó una taquilla y a partir de ahí comenzó lo mejor, con mi mandilón de cuadros rojo y mi nombre en la parte izquierda.
Comencé el día con los niños en el patio, viendo sus caras de alegría mientras jugaban y su emoción al ver a alguien nuevo con el que poder jugar, por lo que jugué con ellos hasta la hora de entrar en clase. La clase empezó con la  profesora diciendo" tenemos una profe nueva", sientiendome así como si fuera realmente su profesora. Empezamos con una asamblea leyendo unos cuentos y hablando sobre el tema de hoy: los tipos de familia. Despúes cogieron una silla cada uno y se sentaron a pintar en las mesas. Cuando acabaron de pintar salimos en forma de tren hacia el aula de inglés, donde allí nos esperaba la "teacher". Después de la clase de inglés los recogimos y volvimos a nuestro aula, aula 9. Ahora tocaba hacer unos puzzles y jugar con los cuentos, además de esto debíamos escoger a un niño encargado y darles de beber a cada uno en su vaso. Lo siguiente sería ir al patio de nuevo, vuelta a jugar. Lo más bonito del patio es ver como todos se pelean por jugar contigo y que les prestes atención. Mientras estaba en el patio, una niña se acercó a mi diciendo que tenía "caca", y fui yo misma la que le dije a la profesora que lo haría yo, así fue como cambié mi primer pañal.
Después del recreo, tocaba ir a comer, por lo que fuimos al aula y se colocaron en sus sitios, esperando la comida de hoy: lasaña y verduras. La hora de la comida, es un tanto estresante, ya que muchos de los niños no quieren comer por sí solos y debes hacerlo tú, pero de todas formas, he conseguido que todos los niños de nuestra clase comieran todo, con unas cuantas manchas y cucharadas por fuera, pero no hay nada que una lavadora no arregle. Después tocaba lavarse las manos y la boca e ir al baño o cambiar pañal. Acto seguido tocaba la siesta, para los que no dormían, se realizaban juegos en el patio, pero en este caso decidí quedarme a dormirlos con dos compañeras. La hora de la siesta es muy bonita y a la vez complicada, ya que muchos de ellos no se quieren dormir. Escogí dos niños para dormir y en ese mismo instante la profesora me retó y me dijo que si era capaz de dormir a ese niño ya tenía las prácticas listas, ya que nunca lo conseguían. Asíque me puse a ello, primero durmió uno, y el otro se resistía pero finalmente a base de caricias y paciencia logré dormirlo, así que reto superado!
Y así acabe el día de hoy, llena de ilusión por empezar un nuevo día otra vez en mi escuela.

Primeiro día! (5 de Novembro)

Este foi o meu primeiro dia de prácticas na escola Vilas Alborada. Cheguei ao centro 15 minutos antes de que abrisen as súas portas para acoller ao alumnado de infantil e primaria debido a miña grande ilusión. Con sorte para min, a directora pasou por alí cando cheguei, polo que abriume a porta e puiden refuxiarme do frío no interior do edificio. Ela presentouse, e eu tamén, e despois diso levoume á sala do profesorado onde atopeime con tres persoas, un home e duas mulleres, que facían prácticas no mesmo centro, pero sendo eles de primaria. Alí dentro, esperei uns 15 minutos. Mentres tanto, varios mestres entraron na sala e tiveron unha conversa do máis agradable e gracioso, dándome de conta de que a maioría deles tiñan gran capacidade de expresión corporal.
Unha vez rematada a espera, a directora levoume á aula na que farei as prácticas durante este mes. Trátase dunha aula con 25 nenos e nenas de 3 anos. Sorprendeume o feito de que a aula fose moi espaciosa, debido a que o colexio por fora non parece a gran cousa. A decoración é agradable á vista. Teñen moito material, pero disponse dunha maneira ordeada polo cal a aula non resulta estar sobrecargada. Teñen un pequeno "segundo piso" onde fan xogo simbólico, un recuncho de lectura, unha zona recuberta por unha especie de alfombra bastante grosa, e a zona das mesas as cales son máis ou menos circulares, aptas para que o alumnado poida sentarse en grupos, os cales parece ser que cambian co o tempo.
A miña tutora recibiume con moita amabilidade e cunha gran aperta. Resultoume verdadeiramente simpática, debido a súa forma de falar, dunha maneira cercana.
Tras uns minutos no cal recibimos aos nenos que iban chegando, comezamos coa clase. A mestra, presentoume aos nenos dicindo que estou a aprender a ser mestra coma ela, e que estaría alí ata o 14 de decembro, fecha que eu faciliteille. Entón, cun rotulador vermello foi ao calendario e rodeou o número 14, e contou semana tras semana para que os nenos e nenas veran canto ía a quedarme eu alí.
O primeiro que fixemos despois da miña presentación foi elixir á encargada daquel día. A mestra, usando unha lista de clase que ten pegada nunha parede, fixo unha sorte de xogos para elixila, e acabou tocándolle a unha nena que pareceume tranquila de carácter. A mestra deulle unha tarxeta, que está nun collar, e fixo que a nena puxera o seu nome letra por letra nun pequeno taboleiro con velcro que ten pegada na mesma parede que a lista. Cando rematou, cantamos unha canción na cal deletreamos o nome daquela nena. Despois, cun rotulador tachou no calendario os días que xa habían pasado, e nun pequeno taboleiro con cinco columnas para os días de luns a venres, colocou unha tarxeta co número cinco, simbolizando o día de hoxe. Entón, a encargada e máis unha compañeira que elixiu, foron afora para mirar o tempo. Cando voltaron, dixeron en voz alta o clima de hoxe, o cal foi chuvioso e con fríos ventos, e logo puxeron dúas mini tarxetiñas enriba do cinco simbolizando estos dous aspectos. Todo isto levounnos unha hora enteira, polo que os nenos e nenas almorzaron na clase. Sen embargo, antes de que comezasen, a encargada foi a cada unha das mesas e ordenoulles aos seus compañeiros que foran a "facer un pis" e a lavarse as mans. Cando remataron de comer e de recoller, fixeron unha actividade na que picaron un circuliño branco cun punzón, que máis tarde a mestra pegou nunha cartulina rectangular negra de forma que parecía unha lupa, a cal estaba pegada a un libriño feito cunha cartulina negra e un plástico, o cal tiña o debuxo da cara dos nenos e nenas, feitas por eles mesmos, de cor negro tamén, polo que para ver ben a cara debían por a "lupa" entre o plástico e a cartulina.
Despois daquela actividade co punzón, fomos ao ximnasio xunto ao resto de aulas de infantil para o recreo. Alí, os nenos e nenas xogaban e corrían uns cos outros. Varios deles, da clase na que fago prácticas, viñeron a xunto mía para pasar o tempo. Tamén, outra nena da miña clase recibiu un golpe na cabeza e a mestra levouna a botarlle crema.
A mestra explicoume que o profesorado de infantil turnábanse para así poder xantar, e que se quería tiña unha cafeteira de cápsulas na sala do profesorado, e eu contesteille que non facía falta, pero que grazas pola información.
Unha vez rematado o recreo, fumos de volta á clase onde encendeuse unha pizarra dixital. Nela, cantamos tres cancións, miramos fotografías dun evento que fixeran hará uns días o cal foi o cumpleanos dunha das nenas, e a mestra leu un correo que a nai da cumpleaneira mandou en resposta ás fotografías. A mestra explicoume que tiñan ese sistema de correo para comunicarse coas familias e enviarlles cousas que fan no centro.
Tras todo iso, acabou a mañá. Algúns nenos foron para a súa casa, pero a maioría quedaron a comer no comedor. Eu marchei para a miña residencia a comer, e despois fun de volta para a tarde.
Cando entrei, atopeime coa mestra de inglés. Deime de conta de que o alumnado chamaba a miña tutora polo seu nome, pero á mestra de inglés a chamaban "teacher", término que usarei para mencionala.
Cando todos os nenos e nenas chegaron á aula, a teacher dividiunos en grupos de tres para traballar por recunchos. Algúns fixeron xogo simbólico, outros fixeron construccións, outros, puzles, outros xogaron cunha tablet (sendo estes, xogos didácticos en inglés), outros con animais, outros con pinzas e pompóns de cores, e, por último, outros con coches. Despois, cantamos dúas cancións en inglés. A última actividade que fixo, foi nun caderno de actividades, na que fixeron só a primeira delas. Nunha folla había tres caras, dúas de dous nenos e unha dunha nena, que sentían cousas diferentes. Un tiña a expresión de tristeza, outra a da alegría, e outro estaba enfadado. Sen embargo, estas caras non tiñan boca. Os nenos e nenas debían coller unhas pegatinas doutra folla e colocalas correctamente no seu lugar. En cuestións ao resultado, houbo de todo. Algúns nenos o fixeron moi ben, pero outros decidiron coller outras pegatinas e pegalas no seu lugar. A  teacher usara ese libro por primeira vez, e non quedou moi contenta coa actuación destes nenos.
Por último, volveu a mestra e fixemos unha última actividade. Repartiu uns folios cheos de circulos de cores que o alumnado fixera anteriormente cuns cilindros (corchos de tapar botellas), e mandou que con rotuladores, os rodeasen usando unha cor distinta cada vez. A encargada puxo enriba de cada mesa unha caixa con distinto material de debuxo e comezaron coa actividade. Ao rematar, recolleron, e fomos xuntos ao lugar onde está a alfombrilla grosa para a lectura dun conto. Os nenos sentáronse, e a mestra captou a súa atención cunha canción moi curtiña e unha especie de rutina , o cal consiste en abrir ben os ollos, limpar ben as ourellas, pegar o cú ao chan con pegamento, e pechar a boca cunha cremalleira. A mestra relatou o conto con gran expresividade, mentres ensinaba os debuxos aos nenos, e unha vez rematado recolleron as súas cousas. Algúns foron para a súa casa, outros foron a judo e outros foron á biblioteca.
En xeral, foi unha gran experiencia, e a pesar de ser o primeiro día, aprendín bastante en cuestión a dinámicas de clase. En concreto, dicir que os nenos son bastante máis calmados do que pensei, tal vez debido ao traballo que fixo con eles a mestra, a pesar de que hai algún que é bastante revoltoso, tozudo e de gran carácter, e outro que pegou a unha das súas compañeiras durante o recreo e foi reprendido pola mestra máis tarde. Durante o día, dediqueime principalmente a observar, aínda que axudei nalgunhas cousas coma se fosa unha mestra de apoio, tales como axudar aos nenos a colgar e descolgar cousas, a ensinarlles para que poñan a súa chaqueta ou mandil, desabrochar botóns ou asistir aos nenos e nenas que precisasen da miña axuda ou a buscasen activamente.
Espero con grande ilusión o día de mañá, porque se hai algo do que estou segura, é de que o día de hoxe encantoume e estou disposta a repetilo de novo.

¡Por fin 5 de noviembre! - Marina Varela Castilla


Y llegó el día…, después de casi dos años y medio de clases en la Universidad, pasamos de la teoría a la práctica, el primer contacto con la que será nuestra profesión el día de mañana; y yo no me lo hubiese podido imaginar mejor.
Comenzamos a las 10 de la mañana, en el despacho de dirección donde nos ha recibido la directora de la Escuela Infantil Breogán. Una vez hechas las presentaciones hemos comenzado a hablar sobre el horario que vamos a tener a lo largo de estas semanas, las aulas en las que podemos estar… finalmente ha sido la directora quien se ha encargado de asignar de forma aleatoria el aula en la que estaremos cada una, a mí me ha tocado en el aula 5, con niños y niñas de 1 y 2 años; hemos fijado un horario de 9 a 17 h. de forma provisional. También nos ha estado comentando las medidas de seguridad con las que cuenta el centro, y las revisiones por las que pasa periódicamente para controlar que todo esté bien.
Después de solucionar el tema de horarios y clase en la que estaremos, nos ha llevado a conocer un poco la distribución y organización del centro, explicándonos que es un lugar en el que las familias están muy presentes pues pueden entrar con total libertad hasta el aula de sus hijos e hijas, de hecho son ellos quienes los llevan al aula cuando entran por la mañana; pueden saber que están haciendo e intercambiar información sobre cómo ha ido el día con las profesoras a la hora de recogerlos. La escuela cuenta con un pequeño recibidor con unas puertas, una de ellas es de dirección, otra te lleva hasta las diferentes aulas y otra hasta un pequeño sótano, con la suficiente seguridad como para que no pueda pasar ningún niño o niña solo sin un adulto, está amueblado con un par de sillones, unas mesas… es donde podemos comer o dónde van aquellos profes que tienen un tiempo de descanso mayor.
Posteriormente fuimos hasta la cocina y el comedor donde van los más mayores a la hora de comer, una cosa que me parece importante destacar es que la escuela cuenta con una cocina propia bastante amplia y recogida, además de luminosa, en la que trabajan tres cocineras. A continuación, fuimos hasta donde está el pasillo central que hace de “patio interior” donde cuentan con muchos triciclos, una casita, un par de balancines de madera, dos pelotas de pilates, y un juego de madera por el que pueden subir y bajar con un tobogán y pequeñas escaleras, donde pueden jugar todos juntos.
Después de esto, la directora nos ha acompañado a cada una hasta el aula a la que teníamos que ir, cuyas puertas dan a este pequeño patio interior.
La última en entrar en su clase fui yo, aula 5, donde estaban todos los niños y niñas sentados en una colchoneta, atentos al profesor que les estaba cantando una canción en inglés acompañado por un acordeón, poco después me enteré de que era el profesor de inglés que viene los lunes y los miércoles a estar un ratito en cada clase. Pero para cuando yo entré en el aula, él ya tenía que irse así que me quedé con la profesora del aula, y la que será mi tutora en el prácticum. Mientras los niños andaban a su aire, jugando con los diferentes objetos que pueden encontrar por el aula, ella me estuvo explicando un poco por encima el ritmo que seguía cada mañana la clase, el material que hay en la misma, donde comen..., a la vez que me enseñaba algo muy importante ya en ese mismo momento, y es que no puedes perder de vista ni un minuto a ninguno de los niños y niñas que tienes a tu cargo; pues en el poco tiempo que estuvimos hablando un niño del aula empezó a darle a sus compañeros con unos de los juguetes que tenía en la mano, provocando un pequeño llanto en ellos que simplemente con unas palabras de la profesora cesaba y seguían jugando cada uno por su cuenta.
Una vez que todo se tranquilizó un poco, llegó la hora de salir al patio central, al que van saliendo por turnos. Allí cada uno se dedicó a jugar a lo que más le apetecía, a unos les gustaba más estar en las colchonetas, a otros estar con los balones… Ahí conocí a la auxiliar que estaría en el aula el resto del día con la profesora, y así la tres estuvimos con los niños y niñas en el área de juego vigilando que no hubiese ningún incidente.
Alrededor de las 11:30, volvimos a entrar en el aula, donde recogimos, entre todos, los juguetes que estaban por medio para poder prepararlo todo para la hora de la comida. Pero antes de esto, la profesora los reunió a todos en la colchoneta para calmarlos un poco después de ese tiempo de juego, y así cantar un par de canciones, decir algún que otro poema y también contar algún pequeño cuento como Lúa, Violín y A casa enmeigada, con el cual los niños se mostraron muy atentos y concentrados en la historia, pues se trata de un cuento de “terror” y más de uno se llevó algún que otro susto. Mientras, la auxiliar se iba encargando de cambiar a los niños y niñas y ponerles el mandilón para comer; así una vez que se acabó el cuento todos se levantaron de la colchoneta y se dirigieron a las mesas del final del aula, donde fuimos poniendo sillas para que se pudiesen sentar y empezar a comer, después de haberles puesto los baberos. La profesora y la auxiliar se encargaron de darles de comer a aquellos que les costaba más y ayudar a aquellos que lo intentaban hacer solos. Yo, junto con ellas, me senté y comencé a darle de comer a un par de niños y niñas.
Cuando terminaron comenzamos a quitarles tanto el babero como el mandilón y la ropa hasta que se quedasen en body para poder ir a la habitación donde tiene cada uno una cama con una manta para echarse la siesta de 13:00 a 15:00 aproximadamente. En este momento tienes que tener mucho cuidado de que no se levante ninguno de su sitio y que se mantengan en silencio para poder dormir. Yo me encargué de esto hasta que la mayoría de los niños y niñas estuvieron acostados y entro la profesora en la habitación para acompañarme, momento que aproveché para hacerle algunas preguntas que me habían ido surgiendo a lo largo de la mañana sobre: el horario que siguen los niños, el cual nunca debe sobre pasar las 8 hora en el centro; sobre la comida, ya que algunos tomaron arroz con tortilla francesa y otros puré, lo que me resultó curioso, y me explicó que en la edad en la que se encuentran estos niños y niñas es un momento en el que empiezan a pasar de comer líquido a comer sólido, y a algunos les cuesta más este cambio; después de estar un rato más hablando con ella, me dijo que podía ir a comer.
En esa hora me junte con una de mis compañeras, que se encuentra en la sala de al lado, y estuvimos compartiendo las impresiones y sensaciones de la primera mañana de prácticas.
Una hora después, sobre las 14:00 volvimos al aula, donde estaban todos los niños y niñas dormidos y tranquilos en sus camas, acompañados por la auxiliar, ya que en el momento en el que entré, la profesora se iba a comer.
Estuvimos alrededor de otra hora y poco en la habitación donde duermen todos controlando de que no se despertasen ni les pasase nada, hasta que poco a poco se fueron despertando algunos por si solos o bien porque llegaban sus padres para recogerlos. Este momento sigue una rutina: los sacan de la habitación y los llevan al cambiador para cambiarles el pañal, vestirlos otra vez con su ropa, lavarles la cara...
Sin embargo, hubo tres niños que se quedaron en el horario de la tarde, uno de ellos tardó más en despertarse de la siesta, por lo que en el rato que solo eran dos, estuve con ellos jugando con unos columpios que tienen colgando del techo del aula, con unas tarjetas de imágenes… la tarde es más un momento de juego libre y tranquilidad, pues incluso la profesora se puso a jugar con ellos con los bloques de construcción y las tarjetas de imágenes; hasta que llegaron los padres de uno de ellos para recogerlo.
Por tanto, al llegar las 16:30, hora de la merienda, solo eran dos niños; así que les puse los baberos y los senté a la mesa mientras la profesora les preparaba la merienda que había traído la cocinera. Ellos, encantados, se pusieron a comer solos el pan y jamón picado que tenían en el plato, mientras estuve hablando con la profesora más tranquilamente, hasta que dieron las 17:00 y llegó la hora de salir.
Dejé mi bata colgada en la percha, cogí mi abrigo y me despedí hasta mañana.

Primer día de prácticas en el Pío XII


Hoy, día 5 de noviembre de 2018 asistí a mi primera clase practica en el colegio C.E.I.P PíoXII ubicado en Santiago de Compostela.

La entrada al colegio fue a las nueve de la mañana. Lo primero que hicimos fue hablar con la jefa de estudios, la cual nos informó de que en que clase íbamos a estar cada uno durante el periodo de prácticas; a mí se me asignó la clase de 4º A de educación infantil. Tras salir de su despacho, nos llevó a cada uno a nuestras respectivas aulas y realizó una pequeña presentación delante del alumnado y del tutor.

Una vez en clase, tras recibir la bienvenida de Marta, mi tutora, la primera sensación que tuve fue un poco de agobio ante una situación totalmente nueva para mí y por como reaccionarían los niños a mi presencia. Poco duró esta sensación inicial, puesto que mi tutora me arropó desde el primer momento y me puso al mando de la asamblea diaria que realizan los niños al comenzar las clases. En esta asamblea los alumnos dicen que número de día es hoy, en que día de la semana estamos, en que mes y en que estación nos situamos. Posteriormente unos de los alumnos es escogido por la profesora para ser el “encargado” de clase durante ese día, una vez escogido el encargado, este pasa lista del grupo de clase, contando uno a uno cuantos niños hay en el aula ese día (todos los alumnos de clase saben contar hasta 10) y coloca una fotografía con velcro de los que faltan en una cartulina con forma de casa, en último lugar uno de los alumnos sale a la pizarra a dibujar al que fue elegido como “encargado” repasando todas las partes del cuerpo, en esta actividad participan todos los alumnos de forma oral con el fin de guiar al compañero al que le toca realizar el dibujo. Con esta primera sesión, los alumnos repasan en forma de rutina: Los números, los días de la semana, el nombre de los meses, sus nombres, apellidos y las distintas partes del cuerpo (cabeza, cejas, pestañas, ojos, nariz, boca, cuello, hombros, brazos, manos, dedos, tronco, piernas y pies).
Durante esta primera hora de clase, me sorprendió la cantidad de conocimientos que poseen algunos de las alumnas y alumnos que hay en el aula, sobretodo Alma y Carlos, que respondieron a todas las cuestiones que se le plantearon en la asamblea y demostraron saber escribir su nombre casi sin ayuda de la profesora.

En la segunda sesión, los niños y niñas acudieron al pabellón para trabajar en la clase de motricidad. Durante esta hora mi participación fue nula, la profesora encargada de realizar esta clase prefirió dar su clase como un día normal obviando mi presencia en el aula. A pesar de esto, al final de la sesión, durante el juego libre, los alumnos acudieron a mi para enseñarme que trucos sabían hacer con los aros y haciéndome partícipe de su juego.

Una vez terminada la sesión de motricidad, nos preparamos todos para salir al recreo, el cual pasaría acompañado por Breixo, Lucas, Diego y Noemí, puesto que me explicaron que no les gusta mucho salir al patio a jugar.

Tras volver del recreo, las niñas y niños se prepararon para tomar la merienda en el aula. Primero, la profesora fue silla por silla lavándole las manos a los alumnos antes de merendar. Durante la merienda tuve que ayudar a varios niños y niñas a abrirles los envoltorios y envases, pero por lo general se defendían muy bien todos. Aquí pude observar también que los niños tenían un gran conocimiento del reciclaje, puesto que fueron tirando la basura en el contenedor que le correspondía.

Una vez acabada la merienda, los niños se dividieron en distintos rincones de juego, su distribución se hace por orden y cada día participan en un rincón diferente, lo que ayuda a que los niños participen o realicen actividades por las que no tienen una gran predilección y así trabajar distintos aspectos relacionados con la motricidad fina, la motricidad gruesa, la orientación espacial, el juego simbólico, etc.

Después del aprendizaje por rincones, los alumnos abandonaron el aula para dirigirse a inglés, clase en la que únicamente participé como mero observador.

Por último, antes de prepararnos para irnos para casa, la profesora Marta me entregó unas fichas para que trabajase con los niños como escribir el número 1, después de que ambos le explicáramos como hacerlo correctamente.

Después de haber empezado esta experiencia con muchas dudas e incluso algo de miedo, llegué al final del día bastante contento con la clase y la participación con la profesora Marta, la cual espero que se incremente a lo largo de los días, incluso espero que esta participación se genere en las clases que no son impartidas por mi tutora.

¡Primer día en la escuela!



Parecía que no iba a llegar nunca, pero ya estamos a 05 de noviembre de nuestro tercer año de Educación Infantil y, por fin, empezamos las tan ansiadas prácticas. Después de haber estudiado tanto sobre cómo son los niños y niñas, sobre qué teorías existen acerca de su desarrollo, sobre las metodologías que se pueden aplicar en un aula… hemos podido entrar en contacto con la realidad de un aula de Educación Infantil.

El día de hoy ha sido un día lleno de nervios y de gran expectación. A las diez de la mañana comenzaba esta aventura en la escuela infantil Breogán. Tan pronto llegamos, la directora nos recibió y nos invitó a pasar a su despacho, donde tuvimos una pequeña reunión para aclarar temas de horarios y las aulas que nos tocarían a cada una. Tras esto, nos ha acompañado en un paseo por el colegio, mientras nos iba mostrando las diferentes estancias que lo forman. Entre estas se encuentran un sótano, que sirve tanto de almacén como para el descanso del profesorado; un cuarto de limpieza y un aseo; un comedor con cocina propia; un hall, que sirve como patio de juegos interior y, por último, nos enseñó también la localización de las seis aulas que conforman la escuela. Al mostrarnos cuál era cada aula, diciéndonos su número y la edad de los niños y niñas que había en cada una de ellas, aprovechó para ir introduciéndonos a cada una en el aula que se nos había asignado.

Así pues, comenzó mi experiencia en el aula 6. Entré expectante, intentando captar todo lo posible de ese lugar, hasta entonces desconocido para mí. Al entrar, la profesora María se acercó para conocerme y aprovechó, también, para indicarme donde podía dejar mis cosas y ponerme la bata. Puesta ya mi bata blanca, pude acercarme al grupo de infantes sentando en la colchoneta esperando que la profesora acabase de leer el libro que había empezado y cuya lectura había interrumpido yo con mi entrada. Me acerqué hasta donde estaban los pequeños y pequeñas y, al igual que la profesora, me senté con ellos. María continuó leyéndoles el libro, mientras, de vez en cuando, hacía alguna pausa para llamar la atención del algún niño o niña que no prestaba atención: algunos se levantaban para mirar por la ventana, otros cogían algunos juguetes que encontraban por allí…

Tras haber acabado con la lectura del cuento, María decidió ir a tomar un café, por lo que una persona que trabaja como apoyo educativo entró en el aula para sustituirla durante ese tiempo. Durante este periodo, estuvimos jugando con los pequeños y pequeñas a un juego de construcción intentando construir una fila de cubos lo más larga posible. Al principio, algunos niños estaban algo dispersos, pero poco a poco, fueron juntándose e interesándose por la actividad y, finalmente, estábamos la gran mayoría participando en el juego. A algunos pequeños les costaba colocar las piezas correctamente, pero con un poco de ayuda, eran capaces de acomodarlas correctamente. Con esto no quiero decir que fuese yo misma la que colocaba las piezas, sino que les ofrecía algunas pistas para que fuesen ellos mismos capaces de hacerlo, pues considero que es importante ofrecer alguna pequeña ayuda, pero no solucionarles nosotros mismos los problemas. 

Pasados unos quince minutos, volvió María al aula y comenzamos una nueva actividad. En este caso, la profesora puso a disposición del alumnado una serie de puzles y les pidió que se sentasen cada uno en una de las sillas alrededor de la mesa. Algunos de los pequeños y pequeñas hacían caso y se sentaban, mientras tanto, otros corrían por el aula, algo que aprendí que la profesora tiene prohibido. Por lo tanto, cuando esto sucedía, la profesora reñía a aquel que veía corriendo y le recordaba que eso solo puede hacerlo en el hall de juegos. Durante el desarrollo de esta actividad, yo me acercaba a algunos niños y niñas para ver cómo resolvían los puzles y ofrecía esas pistas de las que hablé anteriormente cuando lo creía necesario. También resolví algunos pequeños conflictos que surgían entre el alumnado, cuando, por ejemplo, dos niños querían la misma pieza. Otra de las razones por las que la profesora reñía a los infantes era a consecuencia de que estos decidían lanzar las piezas al suelo.

Eran casi las 11:30 y se acercaba la hora de inglés. En la escuela Breogán disponen de un profesor de inglés que viene para dar clase durante media hora los lunes y los miércoles. Durante la clase de inglés se podía apreciar como los educandos estaban atentos y prestaban atención a lo que decía el profesor. Cabe destacar que este disponía de varios instrumentos, entre ellos una guitarra y un acordeón, y los utilizaba para acompañar algunas canciones que les cantaba a los pequeños y pequeñas. Con algunas canciones pedía a los infantes que bailasen o que saltasen. Durante uno de estos bailes, una de las pequeñas me cogió de la mano y me pidió que bailara con ellos y así lo hice. El profesor continuaba enseñándoles los animales, la diferencia entre grande y pequeño, entre otras cosas; hasta que, cuando veía que los niños empezaban a dispersarse, pues entonces comenzaba una nueva actividad que implicase movimiento.

Ya pasada la media hora en la que el profesor de inglés imparte clase al alumnado, este se despide y se va. Entonces comienza la hora del recreo. Salimos al hall de juegos con los pequeños y pequeñas y dejamos una hora de juego libre hasta que llegue la hora de comer. Durante este periodo hay varias peleas por conseguir una moto o porque un niño le pega a otro. Mientras estaban jugando, una de las niñas se dio un golpe contra la escalera del tobogán y, en consecuencia, comienza a llorar y le sale un moratón al lado del ojo. A pesar de que ha sido un buen golpe, la pequeña deja de llorar rápidamente y vuelve a jugar como si nada.

Se acercaba la hora de ir al comedor y había que recoger los cuentos, aparcar las motos y los triciclos, guardar las pelotas… Al principio era difícil que hiciesen caso, pero poco a poco, fueron guardando todo.

A las 13:00 los infantes que disponen de esa opción pasaron al comedor y yo tuve la oportunidad de ir para casa a comer.

A las 14:00 estaba ya de nuevo en la escuela. Era la hora de la siesta, por lo que me indicaron que entrase en el aula en el que estaban los niños y niñas durmiendo. El aula estaba a oscuras, con todos los pequeños y pequeñas durmiendo en una hamaca en el suelo con música clásica de fondo. Durante este tiempo, las profesoras se acercan a aquellos alumnos y alumnas que les cuesta más dormir y los acarician tratando de relajarlos. Asimismo, una vez que ya todos están dormidos, aprovechan, entre otras cosas, para cubrir las libretas de cada infante.

Llegan las 15:30 y es hora de despertar. Algunos pequeños y pequeñas se van levantando antes, otros siguen dormidos. Las profesoras ayudan a aquellos que están levantados a calzarse y los pone en el baño para hacer pis y cambiarles el pañal. Cabe mencionar que, a pesar de que se les indica a las familias que vistan a sus hijos con ropa cómoda para así fomentar su autonomía, la gran mayoría de los niños y niñas vienen vestidos con bodis. Supongo que esto se debe a que tienen miedo de que pasen frío y prefieren que vayan bien abrigados.

Tras haber hecho pis, los niños y niñas salen a jugar al hall mientras esperan a que empiecen las clases de la tarde o a que sus padres vengan a buscarlos. Así pues, muchos alumnos y alumnas son recogidos por sus padres durante este periodo.

En el horario de tarde, al ser pocos educandos, se juntan aquellos que pertenecen al aula 1 con los del aula 6, haciendo así un total de ocho alumnos y alumnas.

Estamos nuevamente en el aula 6, pero esta vez no estoy con la profesora María, sino con Carma. Para comenzar con la clase de la tarde, los niños y niñas se sientan en la colchoneta y Carma les lee un cuento. Tras esto, vamos hasta la pileta y se van lavando las manos para, posteriormente, sentarse en las sillas de la mesa. Una vez que están todos con las manos limpias y sentados en su silla, comenzamos a cantar algunas canciones hasta que llegó la merienda a las 16:30, un trozo de pan con jamón cocido y un yogur para cada uno. La profesora colocó a cada infante un babero y cortó tanto las lonchas de jamón como el pan en pequeños trozos y los colocó en un plato que iba entregando a los pequeños y pequeñas. Todos iban comiendo por ellos mismos su comida. A continuación, les iba dando el yogur a aquellos que ya habían acabado el pan con jamón. Al acabar de comer, cada pequeño recogía su plato y el yogur y se lavaba las manos y la cara. Una vez que acababan de recoger y de lavarse ya podían pasar a jugar.

Mientras los pequeños y pequeñas corrían y jugaban por el aula, la profesora me indicó que ya eran las 17:00 y, por tanto, se había acabo mi jornada y era el momento de volver a casa.

Es cierto que estoy cansada, pero también entusiasmada y con ganas de ir aprendiendo cada vez más sobre el funcionamiento de la escuela y así poder integrarme y tener una mayor actuación dentro del aula.

Primer dia!!

Hoy empezamos nuestro primer practicum, una experiencia que estoy segura que recordaremos toda la vida.
Empecé el día nerviosa, como supongo que estaríamos todas pero también algo perdida.
Llegué a mi colegio “La Compañía de María” a las 9:15, un poco antes de la entrada de los niños  ya que tenia que hablar con la directora para que me informaran de cual sería mi aula y tutora.
Un cuarto de hora más tarde, ya estaba acompañando a un grupo de niños a clase. Llegamos y dedicamos al rededor de una hora a sacarnos los abrigos, dejar las mochilas en su sitio y a realizar una asamblea. En la asamblea se eligió una encargada, que van rotando por orden de lista, esta se encargo de revisar que compañeros faltaban, de decir que día era hoy, el mes, la estación, nos contó como se sentía y hablamos también del país, provincia y ciudad en la que vivimos.
Después hicimos mi actividad favorita del día y aunque hasta el momento me limitara a observar a Magdalena, la tutora, con esta actividad me sentí como si yo fuera la profe. Dividimos la clase en grupos de 5 (cuatro grupos), en cada mesa había una pipeta, un vasito vacío, otro con agua y un dado.
Uno de los niños tiraba el dado y otro debía llenar la pipeta de agua y entre todos, según el número que saliera en el dado, contar las gotas que debían caer en el vaso vacío. Fue interesante ver como decidían quien empezaría con cada cosa y como se aclaraban y ponían de acuerdo para respetar los turnos, algo que en algunos grupos no funcionó muy bien llegando hasta a pegarse.
Después la encargada les repartió a cada uno su cuaderno y en relación con esto, tenían que pegar unas pegatinas con forma de gota en unas botellas. Al lado de las botellas debían escribir unos números determinados y luego contar las gotas que irían dentro de cada una. Aquí me sorprendió mucho la diferencia  en el desarrollo de los niños, ya que algunos escribieron los números en menos de 5 minutos y otros sin ayuda eran incapaces, ni si quiera teniendo un modelos que imitar. A medida que iban acabando, iban recogiendo sus cuadernos y cogiendo su merienda, merendaron cada uno sentado en su sitio y después salimos un rato al recreo.
En el recreo se me acercaron bastantes niños, ya que era la novedad. Uno de ellos, de 5 años, me agarró de la mano y no me soltó hasta que nos marchamos.
Cuando volvimos a clase Magdalena puso una canción bastante tranquila, para que los niños se relajasen y una vez se habían tranquilizado, nos sentamos todos en el suelo formando un semicirculo y practicamos de nuevo los números y las sumas.
Casi sin darnos cuenta dieron las 13:30, la hora de marcharse. Hicimos tres grupos, los del comedor, el bus y a los que los venían a buscar y nos fuimos a comer.
A las 15:45 ya estaba de vuelta para ayudar a bajar a los niños que llegaron en bus y a los del comedor. Fuimos al salón de actos a preparar el festival de navidad y a las 17:30 ya nos estábamos yendo de nuevo para casa.
En general hoy he terminado el día con muy buenas sensaciones y con ganas de volver, que creo que es lo más importantes. Pienso que ya se cosas nuevas que me servirán en mi vida como docente y que poco a poco adquiriré la seguridad y comodidad que se necesita.

Primer día en el cole!


Lunes 05/11/18

Por fin llego el día tan esperado, el primer día de prácticas. Llegué acompañada de un par de compañeros al centro PIO XII 15 minutos antes de su apertura pues nos tenían que designar aula todavía, es decir, todavía no sabía si iba a ser profesora de 4º Infantil, 5º Infantil o 6º Infantil. 

Esperando con nervios llegó la directora que nos hizo pasar a una sala donde nos destinó el aula, a mí me toco 5º Infantil clase A, a continuación nos llevó al aula y me presentó a la profesora Ánxeles que sería mi tutora.

Ánxeles, me explicó que había una niña que se había incorporado en el cole el pasado viernes y que era de Turquía, que no entendía apenas nada y que el encargado de la clase del día era el responsable de que la niña hiciese lo que los demás y que no se perdiera; mientras tanto los niños de manera autónoma se iban quitando la cazadora y colocándola en su sitio, además antes de ponerse en fila iban colocando su nombre en la casilla de presentes que la maestra tenía preparado al lado de la puerta del aula, de esta manera Ánxeles pasaba lista.

El lunes es un día bastante ajetreado para estos pequeños pues además de proceder con la rutina matutina de Ánxeles, estos tienen que ir a clase de Inglés y de Informática. La profesora me preguntó si quería ir a Inglés a lo que le respondí con un rotundo sí pues tenía muchas ganas de empezar a ver la teoría reflejada en la práctica.
Ya en clase de inglés, los niños se sentaron en semicírculo con la maestra en medio, esta les empezó a dar indicaciones en inglés de cosas que tenían que señalar: “telephone”, “door”, “computer”, “table”, “chair”… y a continuación a decir partes del cuerpo:”head”, “shoulders”, “knees”, “tous”; cada vez de manera más rápida hasta terminar cantando la canción con la ayuda de la pantalla digital.

Poco más tarde, la maestra procedió a contar un cuento sobre un monstruo confuso que sentía muchas cosas (alegría, tristeza, miedo, calma y enfado)  de esta manera se trabajarían las emociones en inglés, así mismo, comenzó a pasar bits de inteligencia donde los niños debían decir el color y el sentimiento que simulaba ese color, después puso en la pantalla digital nuevamente una canción https://youtu.be/l4WNrvVjiTw, por último les repartió unas fichas del monstruo confuso que debían colorear  con los colores amarillo, si estaban felices; azul si estaban tristes; negro si tenían miedo; verde si sentían calma y rojo si estaban enfadados. La hora se pasó volando y cuando me di cuenta ya se estaba formando nuevamente la fila para volver al aula.

Al llegar al aula los niños se pusieron cada uno su mandilón y Ánxeles me explicó que se iban a reunir en asamblea para hacer la rutina del día antes de merendar y bajar al recreo. Ya todos sentados, la tutora mandó que la delegada de clase saliese al centro y dijese qué día de la semana era, de qué mes, qué número y qué tiempo hacía, además tenía que rodear el día 5 y tachar el 2,3 y 4. A continuación como forma de rutina, la tutora procedió a leer un libro “O papón”. Me explicó que ella no ilustraba las páginas del libro, para eso podían ir a la biblioteca del aula en busca del libro y leerlos ellos con calma. Al acabar el cuento, un niño salió a poner las letras de “Papón” en el encerado con letras de goma espuma.

Con prisa, los niños se sentaron en su sitio para merendar antes de bajar al recreo.
A lo largo del día fueron al baño en grupo numerosas veces y aun así no evitó incidentes.
Hasta ahora me había limitado a observar y a participar cantando o hablando con los niños en cuanto podía ayudándole siempre a la maestra que correspondiese.

A la vuelta del recreo, armaron fila para ir a informática. En esta clase me senté al lado de la niña de Turquía para ayudarla, mientras los niños que me rodeaban me decían continuamente “Mira Marta que bien lo estoy haciendo!” pues estaban jugando con un programa de hacer parejas y puzles potenciando la motricidad fina al utilizar el ratón del ordenador.

Nuevamente en el aula se procedió a hacer otra asamblea donde se explicó que se iba a hacer a continuación y les dejó tiempo libre para jugar mientras Ánxeles y yo los íbamos llamando poco a poco para que hiciesen una ficha sobre el otoño y pronto se acabó el día.
Antes de que los niños se fueran para casa o para el comedor, la tutora repartió unas notas que tenían que llevar para casa informando de que el viernes se celebraría el magosto.

Despues de este primer contacto con los niños no puedo estar más contenta, satisfecha e ilusionada. Me ha encantado el primer encuentro con los niños y estoy encantada con mi tutora, pienso que voy a aprender mucho a lo largo de este mes y no puedo estar más agradecida.